Ritverslag zondag 31 mei 2009
Door de voorzitter
Ook eerste Pinksteren hebben we weer een lekker rondje gefietst met de club. Het weer werkte mee want het was zon overgoten en al vroeg rond de 20 graden. Gelukkig was het niet windstil en stond er een flinke noordooster kracht 4 a 5. Aanwezig waren: Peter, Remco, Fido, Kees, Patrick, Henk, Merijn, Pascal, Marcel, Pieter en een wat ranzige voorzitter (had een feestje gehad). We vertrokken richting Zandkreekbrug met Kees en Henk op kop. Kees had trouwens zaterdags samen met Patrick de Bielzen classic gereden ( 140 km). Over de brug gingen we links onderdoor het viaduct richting Kats. Vervolgens onder langs de dijk naar Colijnsplaat. Omdat we de wind mee kregen reden we in een lekker tempo richting de dam. Je kon wel zien dat het Pinksteren was want het was overal erg druk, dus oppassen geblazen. We reden vervolgens over de dam richting Veere. Daar was het pas echt druk, er waren nog 100.000 mensen ( vooral Duitsers) op het idee gekomen om een eindje te gaan “radfahren” Je hoorde ook dat een enkeling probeerde thuis te brengen wat De Koninck eigenlijk betekende!!!!!!!! Na de passage van Veere was het op de sluis tijd voor een kleine etenspauze. Na de sluizen ging het richting Arnemuiden, om vervolgens over het viaduct van de A58 koers te zetten naar de klim van Alpe du Nielande. We hadden nu de wind tegen en die was toch veel krachtiger dan we hadden gedacht. Wie er eerst boven was heb ik niet kunnen zien, maar wat we wel zagen (althans een enkeling) dat we Pieter kwijt waren. Toen Pieter er weer bij was reden we richting Nieuwdorp, om vervolgens richting “s Heerenhoek te gaan. Fido en Henk die op kop reden gingen echter na Nieuwdorp niet rechts maar rechtdoor richting het voetgangers viaduct. Achteraf wel een goede keuze vond ik want je fietst dan over een lekkere brede weg richting de Stelleplas. Net voor s’Heer Arendskerke was de pijp bij Pieter leeg en ook ik had geen beste benen. Dus hebben we de kanonnen laten gaan en zijn we samen naar Lou gereden en met de wind tegen was dit nog best zwaar. Wie de finale heeft gewonnen weet ik niet, maar ik gok op Merijn omdat die elke week wint. Het was weer een leuke ronde, deze keer iets korter dan anders, 67 km.
Ritverslag zondag 10 mei 2009
Door de voorzitter
Het was mooi weer op Moederdag. Windstil en zon, dus dat zag er goed uit. Ondanks dat het Moederdag was waren er toch weer 12 man op komen dagen, te weten : Pascal, Merijn, Rob, Henk, Patrick, Peter, Erwin, Rianne, Remco, Pieter, Peter Mol en Leo. Het was leuk dat Pieter ook weer aanwezig was en ondanks de weinige kilometers die hij gereden had toch weer eens mee ging, Pieter is tenslotte wel van de harde kern. We vertrokken allemaal in korte mouwen richting de Poel. Over het viaduct ging het rechts richting ’s Heer Arendskerke. Daar zagen we een man, in een leuk setje van Janssen en Tilanus uit het Poelbos komen, ik had er zo mijn gedachten bij, of was het toch gewoon een jogger??? In het dorp gingen we gelijk links af richting viaduct om de zak in te gaan. Wat is het daar mooi fietsen, alles staat in bloei, het was gewoon genieten. En dat kon ook deze keer want Erwin had zich op kop gezet en had zijn cruisecontrole op 30 km. per uur gezet. Wat Henk naast hem ook probeerde we bleven heerlijk zo rijden. We hebben een flink aantal kilometers zigzag door de Zak gereden, en op een gegeven moment wist ik gewoon niet meer precies waar ik was. Bij navraag om me heen bleek eigenlijk niemand het echt te weten. Erwin en Henk bleven op kop rijden en op een gegeven moment kwamen we uit op de sluizen van Hansweert. Pieter vond op de helling voor de sluizen zijn Waterloo. Na de sluizen ging het onder door de Vlake brug naar de Postbrug. Hier werd afgesproken even los te gaan en op de Postbrug op elkaar te wachten. Henk en Patrick zaten op kop en voerden het tempo op. Peter wilde ook wel eens demarreren en deed dit op de helling naar de brug. Er werd volop gereageerd door Erwin, Pascal, Merijn en ook ikzelf kwam lekker boven. De brug stond open en zo kwam ook Pieter weer bij de groep. Richting Wemeldinge ging het weer in een mooi tempo naar de Kattendijkse ijk. In de bocht voor de Kattendijksedijk haalde Peter Mol een gevaarlijke stunt uit, hij duwde Henk en Patrick opzij omdat hij de auto die door de bocht kwam niet had gezien. Patrick kwam in de berm terecht maar bleef knap overeind. Na een paar krachttermen reden we de dijk op. Ik reed naast Henk, en hij wilde wel eens zien wat er gebeurde als hij zou weg springen. Er kwam echter weinig reactie, maar Rob en Merijn konden zich niet bedwingen en zijn er toch achter aan gegaan. Merijn heeft het gat nog dicht gekregen, maar Rob zagen we langzaam dood gaan. Op de Kattendijksedijk ben ik zelf met Rob links af geslagen naar huis, dus wat er daarna gebeurde heb ik van horen zeggen. Toen ik thuis kwam belde Pascal op met de mededeling dat Rianne tegen een auto was gereden bij de Goesse golf en dat er een ambulance onderweg was. Ze reden daar over de weg en moesten tussen de blokken door die er als “sluis” liggen. Er kwam echter ook een auto aan en doordat Rianne teveel links kwam te zitten heeft ze de spiegel van de auto geraakt en is ze hard gevallen. Erwin die er achter reed ging vol over haar heen. De schrik zat er goed in. Peter Mol heeft zijn vrouw gebeld om met het busje te komen en de fietsen af te voeren. Ze was snel ter plekke gelukkig. Minuten na het voorval klapte er nog een band van Erwin zijn fiets, kun je nagaan wat een klapper ze gemaakt hebben. Peter die zich had ontfermd over Pieter omdat deze er helemaal door zat waren samen door Goes naar Lou gereden en hebben dus van het hele voorval niets mee gekregen. Ze waren eigenlijk verbaasd dat ze er als eersten waren. Intussen was ik ook bij Lou gearriveerd en belde Olav, hij had voor de eerste keer na zijn zware virus infectie weer een rondje gefietst en was daar zeer blij mee. Ook hij was gevallen, meer omgevallen dan, want hij kreeg zijn voet niet uit het pedaal. Aan het einde van de middag heb ik Rianne nog even bezocht en ze zag er geradbraakt uit, maar wat wil je na zo een smak. Ze heeft een middenhandsbeentje gebroken en negen hechtingen in haar linker hand. Ze zit dus in het gips nu. Rianne namens mij en iedereen heeeeeeeeeeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeel beterschap en ik hoop dat je snel weer mee kan.
Ritverslag zondag 3 mei 2009
Door de voorzitter
Het was weer een “twijfelzondag” volgens de buienradar zou het al moeten regenen om 09.00 uur maar dat deed het niet. Om half tien kwam ik aan bij de Oranjeboom waar Marcel al aanwezig was. Om tien uur waren we met elf man, te weten Kees, Patrick, Erwin, Rianne, Peter, Rob, Robbie, Merijn, Pascal, Marcel en ondergetekende. We waren nog geen 500 meter weg of het begon te regenen en omdat we vorige week ook al zeiknat waren geregend hadden we hier geen zin in. Halverwege de weg naar Wolphaartsdijk sloeg Kees dan ook resoluut rechts af en door de Blauwe wijk reden we weer naar Lou om even af te wachten. Kees ging even naar huis om een nieuwe batterij in zijn teller te steken want die had het begeven. We bestelden een bakkie troost en zagen de club van Kortgene voorbij komen. Marcel dacht zeker dat we niet meer zouden gaan en hij vertrok naar huis. Nadat het droog was geworden vertrokken we weer richting ’s Heer Arendskerke en op de dijk waar vroeger café de Tol was reed Robbie zijn voorband lek. Het ging allemaal erg lekker, af en toe zit er zo een dag tussen dat alles tegen zit, dus we hadden het er samen al over wat ons nog meer te wachten zou staan die dag. Nou dat duurde niet lang want toen we binnendoor richting de Stelleplas reden zagen enkelen van ons dat er in de wei rechts naast ons een lammetje met zijn kopje in het prikkeldraad vast zat. We draaiden om en Erwin, Rianne, Robbie, Kees, Patrick en Rob liepen via het erf van iemand de wei in om het beestje te redden, ik reed een stukje terug om bij dierenpension Gobelin hulp te gaan halen, ik wist dat daar ook een dierenarts woonde. Gelukkig bleek dit niet nodig want er was iemand komen opdagen die wist van wie het beestje was. Het diertje was in shock, maar leefde nog wel en volgens de inschattingen van de redders zou hij het wel halen. Een dappere actie van ons cluppie (kijk onder "nieuws" voor foto's van deze redding!). Na de redding vervolgden we onze weg, het was inmiddels 11.15 uur en we hadden er al 15 km. opzitten, dus dat schoot lekker op. Via de Stelleplas reden we binnendoor naar Nieuwdorp waar we een plaatselijke ronde hebben gereden. Via het Sloe reden we naar de kerncentrale. Ook met de harde wind pal op kop reden onze sterke koptrekkers makkelijk 32. Dat beloofde wat voor het stuk vanaf de kerncentrale met wind mee en dat klopte ook. Met Kees en Patrick voorop reden we in de groep 37 en een enkeling onder wie ikzelf moesten alle zeilen bij zetten om bij te blijven. Ook Rianne sputterde wat, die had een hele week met stenen gesjouwd en dat voel je toch op den duur. Over het viaduct van de tunnel ging het rechts over de hele lange brede weg naar Ellewoutsdijk, hier tikte de teller soms de 40 aan, maar omdat we in een brede waaier reden konden we bij blijven. Na de passage door Ellewoutsdijk ging het wat rustiger aan richting Hoedekenskerke. Daar gingen we rechts om onder langs de zeedijk verder te gaan. Vlak voordat we linksaf richting ’s Gravenpolder afsloegen gebeurde er iets vreemds met de ketting van Peter, die liep er van voren half af maar ook op de achterderailleur zat hij naast het tandwieltje. We riepen niet meer trappen anders had het hele spulletje naar de gallemiezen geweest. Via ’s Gravenpolder draaiden we rechts het viaduct op naar ’s Heer Abtskerke. Na het dorp gingen we weer rechts de Poel in met de wind tegen. Erwin ging ook eens van voren kijken en zette het spel op de wagen op het viaduct bij het Poelbos. Als gekken reden ze het viaduct op. Wij bleven met vier man achter en zagen in de verte dat Robbie er ook afwaaide. Ondanks een vertrek met haperingen hadden we toch nog een kleine 70 km. gereden.
 |
